Rezurekcja w Siemiatyczach – radość Zmartwychwstania i żywa tradycja

„Jeżeli Chrystus nie zmartwychwstał, daremna jest nasza wiara” – tymi słowami św. Pawła z Listu do Koryntian (1 Kor 15) rozpoczął homilię w Niedzielę Zmartwychwstania ks. Jerzy Cudny, proboszcz parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Siemiatyczach. Uroczystą Mszę Św. w tej siemiatyckiej parafii rozpoczęła procesja wokół Placu Jana Pawła II. Sprawowana o poranku uroczystość zgromadziła wiernych z Siemiatycz i okolic – parafian i gości. Obecni byli kapłani, siostry zakonne i osoby konsekrowane.

W radosnej, świątecznej procesji ważną rolę odegrała służba liturgiczna – ministranci i lektorzy, niosący figurę Chrystusa, krzyż, świece, kadzidło i dzwonki. Pomimo wczesnej pory obecna była biel procesyjna – dziewczynki sypały kwiaty, niosły poduszeczki, a chorągwie, powiewające w porannym słońcu, podkreślały uroczysty i triumfalny charakter tego wydarzenia. Nie zabrakło oprawy muzycznej – chór parafialny oraz schola swoim śpiewem wprowadzały zgromadzonych w atmosferę modlitwy i radości. Po procesyjnym przejściu przez centrum miasta wierni przeszli do kościoła na Mszę Św. O bezpieczeństwo procesji dbała siemiatycka policja.

W kościele, przed Najświętszym Sakramentem, odśpiewano dziękczynny hymn „Ciebie, Boga, wysławiamy”.

W kazaniu podczas Mszy Św. w tę wyjątkową niedzielę ks. Jerzy Cudny podkreślał, jak ważny czas przeżywamy w Kościele. Przywołując słowa św. Pawła, kilkukrotnie zaznaczał, że gdyby nie Zmartwychwstanie, próżna byłaby nasza wiara. Przypomniał przebieg i znaczenie Triduum Paschalnego – pamiątkę ustanowienia kapłaństwa i Eucharystii, tajemnicę krzyża oraz obrzędy poświęcenia ognia i wody. Kończąc homilię, podkreślił, że Zmartwychwstanie jest dla nas źródłem nadziei i siły.



Msza Św. rezurekcyjna, w której uczestniczymy w niedzielny poranek Zmartwychwstania, to świadectwo naszej wiary, ale też przywiązania do tradycji przekazywanej od pokoleń. W ten sposób rozpoczynamy czas radosnego świętowania, które gromadzi nas we wspólnocie Kościoła i w rodzinach, przy wspólnym wielkanocnym stole w domach, ale najpierw przy stole eucharystycznym.