Siedlce: Msza Święta w Uroczystość Zwiastowania Pańskiego /TRANSMISJA/

W Uroczystość Zwiastowania Pańskiego 25 marca, kiedy Kościół obchodzi Dzień Świętości Życia, diecezja siedlecka modli się za zmarłych biskupów - Biskupa Ignacego Świrskiego, którego proces beatyfikacyjny rozpoczął się w 2018 roku oraz Biskupa Jana Wiktora Nowaka. W tym dniu przypadają rocznice śmierci obu hierarchów.

O godzinie 12.00 Eucharystii w siedleckiej katedrze, przewodniczył będzie Ksiądz Biskup Kazimierz Gurda.  W trakcie uroczystości zostanie odsłonięte popiersie Biskupa Ignacego Świrskiego. W tym dniu będzie można też podjąć się duchowej adopcji dziecka poczętego.

Transmisję Mszy św. przeprowadzi Diecezjalna Telewizja Internetowa FARO.tv.



Bp Ignacy Świrski (ur. 20 września 1885, zm. 25 marca 1968 w Siedlcach) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup diecezjalny siedlecki w latach 1946–1968, profesor Akademii Duchownej w Petersburgu, profesor Uniwersytetu Wileńskiego.

Urodzony w Ellern (Elerne) na Łotwie, w granicach ówczesnego Cesarstwa Rosyjskiego. Podczas wojny polsko-bolszewickiej był kapelanem. Na Uniwersytecie Wileńskim zajmował się głównie etyką małżeńską. Wykładał teologię moralną. Podczas II wojny światowej ukrywał się na terenie Wileńszczyzny, prowadząc równocześnie akcję pomocy prześladowanym Żydom. W maju 1945 został rektorem seminarium duchownego w Białymstoku.

12 kwietnia 1946 papież Pius XII mianował go biskupem diecezjalnym siedleckim. 30 czerwca 1946 został konsekrowany. 4 lipca 1946 odbył uroczysty ingres do katedry siedleckiej.

Inspirował odbudowę kościołów parafialnych zniszczonych w czasie II wojny światowej. Odbudował katedrę siedlecką, uszkodzoną w czasie działań wojennych. Zarządził misje na całym Podlasiu. Propagował zwalczanie pijaństwa. Prowadził akcje charytatywne.

Zmarł w opinii świętości po ciężkiej chorobie w Siedlcach, zostawiwszy po sobie testament rozpowszechniany później przez wiernych w odpisach. W 2018 roku rozpoczął się proces beatyfikacyjny Sługi Bożego Bpa I. Świrskiego.

Bp Jan Wiktor Nowak (ur. 5 października 1931 w Toruniu, zm. 25 marca 2002 w Siedlcach) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy gnieźnieński w latach 1982–1996, biskup diecezjalny siedlecki w latach 1996–2002. Urodził się 5 października 1931 w Toruniu. Był synem Jana, funkcjonariusza Policji Państwowej i Praksedy z domu Zielińskiej. Został ochrzczony w kościele Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w Toruniu. W warunkach okupacji niemieckiej przygotował się do Pierwszej Komunii św., którą przyjął już po zakończeniu II wojny światowej.

Uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie w 1951 złożył egzamin dojrzałości. Studia odbył w latach 1951–1956 w seminariach duchownych w Poznaniu i Gnieźnie. 25 maja 1956 w katedrze gnieźnieńskiej przyjął święcenia kapłańskie z rąk bpa Franciszka Jedwabskiego.

Działalność naukowa i duszpasterska.

W latach 1956–1959 był wikariuszem parafii w Nowej Wsi Wielkiej, potem w Smogulcu. W 1961 kard. Stefan Wyszyński, prymas Polski, wysłał go na studia specjalistyczne do Instytutu Katolickiego w Paryżu, a następnie na studia z teologii moralnej w Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie. Uwieńczył je doktoratem z zakresu teologii w 1964. Studiując w Rzymie, uczestniczył przy pracach soboru watykańskiego II. Po powrocie do kraju i archidiecezji gnieźnieńskiej został profesorem Wyższego Seminarium Duchownego w Gnieźnie, a w latach 1970–1982 był rektorem tego seminarium.

Pełnił również szereg odpowiedzialnych funkcji w gnieźnieńskiej kurii metropolitalnej, m.in. kierownika Archidiecezjalnego Instytutu Pastoralnego, wchodził w skład kapituły przy kościele kolegiackim św. Jerzego w Gnieźnie oraz otrzymał godność prałata Jego Świątobliwości.