18. rocznica śmierci bpa Jana Mazura

26 września przypada 18. rocznica śmierci bpa Jana Mazura, który przez 28 lat kierował diecezją siedlecką. Zapisał się w jej historii jako gorliwy duszpasterz, obrońca młodzieży walczącej o krzyże w Miętnem oraz orędownik beatyfikacji Męczenników Podlaskich. Wspominając jego posługę, otoczmy go modlitwą.

Biskup Jan Mazur zmarł 26 września 2008 r. w domu biskupim w Siedlcach. Przeżył 88 lat, w tym 59 lat w kapłaństwie, 47 lat w biskupstwie, prawie 28 lat kierował Diecezją Siedlecką i 12 lat pozostawał jako biskup senior. W trakcie swojej posługi w diecezji troszczył się o budowę sal katechetycznych. Zasłużył się w diecezji szczególnie w budownictwie sakralnym, z jego inicjatywy powstało nowe seminarium duchowne. Po osiągnięciu wieku emerytalnego złożył rezygnację i przeszedł w stan spoczynku w marcu 1996 roku.

Dwudniowe uroczystości pogrzebowe odbyły się w dniach 29 i 30 września 2008 r. Ciało biskupa spoczęło w krypcie parafii katedralnej w Siedlcach.



Bp Jan Mazur wspierał wiele inicjatyw w diecezji, m.in.: był zaangażowany w powstanie Katolickiego Radia Podlasie. W 1992 roku poświęcił studio diecezjalnej rozgłośni.



Biskup Jan Mazur urodził się 5 czerwca 1920 r. w Płoskiem koło Zamościa. Pochodził z rodziny rolniczej. W latach 1944-1949 studiował w Wyższym Seminarium Duchownym Diecezji Lubelskiej w Krążnicy Jarej, święcenia kapłańskie przyjął 26 czerwca 1949 r. w Lublinie z rąk Zdzisława Golińskiego, biskupa pomocniczego lubelskiego.

W latach 1949-1952 pracował jako wikariusz w Bychawie, następnie w Lublinie - Zemborzycach (obecnie jednej z najstarszych parafii archidiecezji lubelskiej). Uzupełniał studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie w 1954 r. obronił magisterium, a w 1956 r. doktorat. Wykładał metafizykę i teologię pastoralną w Wyższym Seminarium Lubelskim, był tam również lektorem łaciny. W kurii biskupiej w Lublinie pełnił funkcję sekretarza Wydziału Duszpasterstwa. W kwietniu 1961 r. został mianowany biskupem pomocniczym lubelskim, ze stolicą tytularną Bladia; sakrę otrzymał 6 sierpnia 1961 r. w Lublinie z rąk biskupa lubelskiego Piotra Kałwy. Był wikariuszem generalnym i diecezjalnym wizytatorem zakonów.

Po śmierci bp. Ignacego Świrskiego został mianowany w październiku 1968 r. biskupem ordynariuszem siedleckim. Ingres do katedry w Siedlcach odbył 17 listopada 1968 r. Od początku swych rządów położył wielki nacisk na rozwój duszpasterstwa w diecezji. Poza wizytacjami kanonicznymi często wyjeżdżał do różnych parafii, gdzie celebrował Msze św. i głosił kazania. Organizował i przewodniczył uroczystościom i akcjom duszpasterskim. Podczas jego rządów diecezja przeżywała m.in. uroczystości 150 – lecia istnienia diecezji, jezuickie misje we wszystkich parafiach diecezji, peregrynację kopii Obrazu Matki Bożej Kodeńskiej i cudownej figury Matki Bożej fatimskiej po wszystkich parafiach diecezji.

Zgodnie z zaleceniem Soboru Watykańskiego II bp Mazur w 1974 r. powołał Radę Kapłańską i Radę Duszpasterską. 26 listopada 1989 r. otworzył uroczyście w katedrze siedleckiej II Synod Diecezji Podlaskiej, który trwa przez działalność powołanych komisji i w specjalnych akcjach duszpasterskich. Biskup zaangażował się również w sprawę beatyfikacji Unitów Podlaskich, wyniesionych na ołtarze przez Jana Pawła II w 1996 r.

Bp Mazur zasłużył się też szczególnie budownictwem sakralnym. Z jego inicjatywy powstało nowe seminarium duchowne. W latach jego rządów wybudowano też m.in. 54 nowe kościoły, 110 kaplic mszalnych oraz 144 plebanie i domy parafialne. Erygowano 23 parafie.

W latach 1965-1988 bp Mazur przewodniczył Komisji Episkopatu Polski ds. Trzeźwości (później był wiceprzewodniczącym). Był również opiekunem krajowego duszpasterstwa osób niewidomych oraz członkiem Komisji Charytatywnej Episkopatu. Po osiągnięciu wieku emerytalnego złożył rezygnację z rządów diecezją i przeszedł w stan spoczynku w marcu 1996 r. Ostatnie lata swego życia spędził w Siedlcach pełniąc w diecezji siedleckiej posługę biskupa seniora.