„Ciemno wszędzie, głucho wszędzie…” Mickiewicz wybrzmiał w Borowiu

Zabytkowy kościół w Borowiu na chwilę zamienił się w scenę XIX-wiecznej Polski. W niezwykłej scenerii odbyło się tegoroczne Narodowe Czytanie „Dziadów” Adama Mickiewicza. Była literatura, muzyka słowa i atmosfera tajemnicy, która doskonale współgrała z jednym z najważniejszych dzieł polskiego romantyzmu.

„Ciemno wszędzie, głucho wszędzie, co to będzie, co to będzie…” – tymi słowami rozpoczęto spotkanie, które zgromadziło mieszkańców i przedstawicieli lokalnej społeczności. Wybór miejsca nie był przypadkowy. Zabytkowy kościół w Borowiu stworzył wyjątkową atmosferę, pełną zadumy, skupienia i tajemnicy. Podczas wydarzenia zaprezentowano wybrane fragmenty utworu. Zaproszeni lektorzy nie tylko czytali tekst, ale poprzez własne interpretacje pozwolili słuchaczom przenieść się do świata wykreowanego przez wielkiego polskiego poetę.

W rolę lektorów wcielili się przedstawiciele samorządu, oświaty i kultury oraz uczniowie.

Swoimi głosami fragmenty „Dziadów” zaprezentowali: wójt gminy Borowie Marta Serzysko, zastępca wójta Artur Zieliński, skarbnik gminy Hanna Ośko, przewodniczący Komisji Kultury i Oświaty Daniel Król, dyrektor ZO w Borowiu Katarzyna Odunka, dyrektor Zespołu Szkół w Głoskowie Monika Baran, zastępca dyrektora ZO w Borowiu Iwona Serzysko oraz dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury w Borowiu Katarzyna Iwaniec.

W wydarzeniu uczestniczyli również uczniowie klas VIII ZO w Borowiu i ZS w Głoskowie. Ich udział pokazał, że kontakt z klasyką może być nie tylko szkolnym obowiązkiem, ale także żywym spotkaniem z kulturą i historią.

Szczególne podziękowania skierowano do nauczycieli i opiekunów, którzy przygotowali młodzież do występu i pomogli nadać całemu wydarzeniu wyjątkowy charakter.
Narodowe Czytanie stało się okazją do przypomnienia, jak ważne miejsce w polskiej kulturze zajmuje literatura. „Dziady”, mimo upływu czasu, nadal poruszają tematy bliskie każdemu człowiekowi – pamięć, miłość, cierpienie, samotność, odpowiedzialność oraz więź między światem żywych i zmarłych. To właśnie ta uniwersalność sprawia, że dzieło Mickiewicza nie pozostaje jedynie kartą z historii literatury. Przy odpowiedniej interpretacji nadal potrafi skłaniać do refleksji i zadawania pytań o człowieka, jego wybory i relacje z innymi.

Spotkanie w Borowiu było więc czymś więcej niż kolejną edycją ogólnopolskiej akcji. Było wspólnym przeżywaniem polskiej literatury i odkrywaniem jej na nowo. W zabytkowym kościele słowa Mickiewicza nabrały dodatkowej siły. Cisza, skupienie i niezwykła przestrzeń pozwoliły uczestnikom na chwilę oderwać się od codzienności i wejść w świat, w którym granica między przeszłością a teraźniejszością staje się zaskakująco cienka.

Tego dnia w Borowiu nie tylko czytano „Dziady”. Przede wszystkim wspólnie przeżywano polską literaturę – tę, która mimo upływu pokoleń wciąż potrafi zatrzymać, wzruszyć i skłonić do refleksji.



na podst. inf. pras.