Pamięć nad Wilgą

Garwolin po raz kolejny oddał hołd ofiarom niemieckiej zbrodni z 8 lipca 1944 roku. W 82. rocznicę tragicznych wydarzeń mieszkańcy, kombatanci oraz przedstawiciele władz samorządowych spotkali się, by uczcić pamięć 30 więźniów przywiezionych z Pawiaka i rozstrzelanych nad Wilgą. Ich ofiara pozostaje ważnym elementem historii miasta i świadectwem ceny, jaką Polacy płacili za dążenie do wolności.

8 lipca 1944 roku zapisał się jako jedna z najbardziej tragicznych dat w historii Garwolina. W odwecie za udany zamach na niemieckiego starostę Karla Freudenthala okupanci przywieźli z warszawskiego Pawiaka 30 więźniów. O świcie zostali rozstrzelani tuż za mostem na rzece Wildze. Była to kolejna z wielu zbrodni popełnionych przez niemieckiego okupanta na ziemi garwolińskiej.

Po egzekucji mieszkańcy Garwolina, narażając się na represje, przykryli ślady krwi zamordowanych kwiatami. Ten symboliczny gest stał się wyrazem pamięci i szacunku wobec ofiar terroru. Dziś ich mogiła i pomnik nad Wilgą są miejscem corocznych uroczystości rocznicowych.

Tegoroczne obchody rozpoczęły się o godz. 8:00 Mszą św. w intencji pomordowanych, odprawioną w kolegiacie Przemienienia Pańskiego. Następnie uczestnicy uroczystości przeszli pod pomnik nad Wilgą, gdzie przedstawiciele Miasta Garwolin, Powiatu Garwolińskiego, środowisk kombatanckich, radni oraz mieszkańcy złożyli kwiaty i zapalili znicze.



Podczas uroczystości kapelan środowisk kombatanckich ks. prałat, ppor. w st. spocz. Edmund Szarek przypomniał, że pamięć o bohaterach i ofiarach II wojny światowej jest nie tylko wyrazem szacunku dla tych, którzy oddali życie za Ojczyznę, ale również zobowiązaniem wobec przyszłych pokoleń. Jak podkreślali uczestnicy spotkania, miejsca takie jak most nad Wilgą przypominają o tragicznych losach mieszkańców oraz o wartości wolności, która nigdy nie była dana raz na zawsze.

Organizatorami obchodów byli Miasto Garwolin, Powiat Garwoliński oraz Światowy Związek Żołnierzy Armii Krajowej Obwodu „Gołąb” Garwolin. Wspólna modlitwa, złożenie kwiatów i chwila zadumy były wyrazem wdzięczności wobec tych, którzy ponieśli najwyższą ofiarę i na zawsze pozostali częścią historii Garwolina.